పరిచయం Introduction

వాక్యాలను అర్థాన్ని బట్టి నిశ్చయార్థక, నిషేధార్థక, ప్రశ్నార్థక, ఆశ్చర్యార్థక, విధ్యర్థక, ప్రార్థనార్థక, అనుమత్యర్థక, ఆశీరర్థక, సందేహార్థక వాక్యాలుగా విభజిస్తారు.

గ్రాంథిక భాష అంటే కావ్యాలు, ప్రబంధాలు వంటి గ్రంథాల్లో నిలిచిన సాహిత్య రూపం. పుస్తకము, ఇట్లు, చేసెను వంటి రూపాలు దీని లక్షణాలు; నేటి మాటల్లో ఇవి పుస్తకం, ఇలా, చేశాడు.

తెలుగు వ్యాకరణం అంటే తెలుగు భాషలో శబ్దాలు, పదాలు, వాక్యాలు ఏర్పడే తీరును, సరైన ప్రయోగ నియమాలను వివరించే శాస్త్రం. సంధి, సమాసం, విభక్తి, క్రియ వంటివి దీనిలోని ముఖ్యమైన అంశాలు.

ప్రత్యక్ష కథనంలో ఒకరు అన్న మాటలను అవే మాటల్లో చెబుతాం; పరోక్ష కథనంలో వక్త మాటల సారాన్ని మన మాటల్లో చెబుతాం, సర్వనామాలు మారతాయి.

మాండలికాలు అంటే ఒకే భాష ప్రాంతాన్ని బట్టి, మాట్లాడేవారి సమూహాన్ని బట్టి మారే రూపాలు. తెలుగులో ఉచ్చారణ, పదాలు, క్రియా రూపాలు ప్రాంతాన్ని బట్టి భిన్నంగా ఉంటాయి.

వ్యాకరణంలో ప్రాథమిక పదాలు నాలుగు: వర్ణం (ధ్వని), అక్షరం (పలికే, రాసే ఒక యూనిట్), పదం (అర్థమున్న అక్షరాల కూర్పు), వాక్యం (పూర్ణమైన భావాన్ని చెప్పే పదాల కూర్పు). ఇవి చిన్న నుంచి పెద్దవిగా ఒకదానిపై ఒకటి ఆధారపడతాయి.

తెలుగు వాక్యంలో సాధారణ క్రమం కర్త, కర్మ, క్రియ; క్రియ చివర వస్తుంది: రాముడు పండు తిన్నాడు. పని చేసేవారు కర్త, పని దేనిపై జరుగుతుందో అది కర్మ.

విరామ చిహ్నాలు అంటే రాతలో వాక్యాలను, భావాలను వేరుచేసి చూపే గుర్తులు: పూర్ణ విరామం (.), అల్ప విరామం (,), అర్ధ విరామం (;), ప్రశ్నార్థక చిహ్నం (?), ఆశ్చర్యార్థక చిహ్నం (!), ఉద్ధరణ చిహ్నాలు.

తెలుగు వ్యాకరణాన్ని సాధారణంగా వర్ణాలు, పదాలు, పదాల కలయిక (సంధి, సమాసం), వాక్యం అనే భాగాలుగా బోధిస్తారు. ఈ సైట్‌లో వ్యాకరణ విభాగం ఏడు కుటుంబాలుగా అమర్చబడింది.

వ్యావహారిక భాష అంటే రోజువారీ వ్యవహారంలో మాట్లాడే తెలుగు, అలాగే నేటి వచనంలో, పత్రికల్లో వాడే రూపం. దీనికి పుస్తకం, ఇలా, చేశాడు వంటి రూపాలు ఉదాహరణ.

నిర్మాణాన్ని బట్టి వాక్యాలు మూడు రకాలు: ఒకే సమాపక క్రియ ఉంటే సామాన్యం, ఒకటి కంటే ఎక్కువ సామాన్య వాక్యాలు కలిస్తే సంయుక్తం, అసమాపక క్రియలతో కూడినది సంక్లిష్టం.